Ernst Neufert

Ernst Neufert to renomowany niemiecki architekt, którego nazwisko stało się synonimem monumentalnego dzieła "Podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego" (niem. Bauentwurfslehre). Swoją edukację rozpoczął w szkole zawodowej w latach 1914–1917, gdzie kształcił się w zawodach murarza, cieśli i betoniarza. W 1919 podjął studia w Bauhausie w Weimarze, lecz już rok później opuścił uczelnię, by podróżować po Hiszpanii.
Od 1924 roku Neufert był związany z pracownią projektową Waltera Gropiusa, najpierw jako kierownik, a później jako nauczyciel w Bauhausie w Dessau. Jego kariera naukowa została przerwana w 1929 roku, gdy nazistowskie władze zwolniły cały korpus nauczycielski Bauhausu. Neufert kontynuował swoją pracę do 1933 roku w szkole Johannesa Ittena w Berlinie.
Neufert znany jest również z opracowania systemów modularyzacji i prefabrykacji w budownictwie. W 1936 roku wydał swoje najważniejsze dzieło "Podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego", które przetłumaczono na kilkanaście języków i które autor aktualizował do końca życia. Po jego śmierci dzieło to kontynuował syn, Peter Neufert.
W latach 1936–1944 Neufert pracował jako samodzielny architekt w Berlinie, gdzie w 1938 roku otrzymał od Alberta Speera zlecenie opracowania norm dla budownictwa mieszkaniowego. W 1942 roku opublikował swój system oktametryczny, będący podstawą współczesnego niemieckiego systemu modularnego z modułem 62,5 cm. Rok później wydał Bauordnungslehre, Handbuch für rationelles Bauen nach geregeltem Maß. W 1943 roku został kierownikiem komisji normalizacji przemysłowej.
Po zakończeniu II wojny światowej, Neufert został powołany na profesora budownictwa do Darmstadt, gdzie kontynuował swoją działalność naukową i praktyczną. Zmarł 23 lutego 1986 roku w Rolle nad Jeziorem Genewskim, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo w dziedzinie architektury i budownictwa.